Beyaz bir kadın, gecenin soğuk köşelerinde tanıdı rengi. 
Solgun ince gülümsemesiyle boyadı beyazı.
Yalnızlık bu ya Tanrılar gülümsemedi.
İki kadeh şarabın eşliğinde girildi hayatın altına..
Sımsıcak beyaz bir dans ile birlikte açılıyordu tüm sayfalar.
Mutluluğa rastlanmayan her bir figürde daha da keşfediyorduk kutsal kitabı.
Açılan tüm sayfalarda en derin dokuların arasında.
Uğraşın tek amacı, yalnız ve yalnızca beyaz bir yalnızlığı katletmekti .
Satırlar aşıldı, paragraflar altında.
Geçilen kahkahaların yorgunluğunda, yavaş yavaş, nefes nefese verildi.
Fakat bir duraksama beyaz kadının boynunda.
Bir hüznün mutluluğa ermesiydi bu, rahimden göklere uçuşu, pozisyonların tenden firarıydı.
Tanrıların dize gelip durması, hayatın anlam kazanmasıydı..

Mert Caner

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınızı bekliyorum!